امواج رادیویی نوعی تابش الکترومغناطیسی با طول موج طولانی تر از نور مادون قرمز است. امواج رادیویی دارای فرکانس های ۳۰۰ گیگاهرتز تا ۳۰ هرتز است. در ۳۰۰ گیگاهرتز، طول موج مربوطه ۱ میلیمتر است و در ۳۰ هرتز ۱۰ هزار کیلومتر است. مانند تمام امواج الکترومغناطیسی دیگر، امواج رادیویی با سرعت نور حرکت می کنند.

امواج رادیویی مصنوعی برای ارتباطات رادیویی ثابت، تلفن همراه، رادار و دیگر سیستم های ناوبری، ماهواره های ارتباطی، شبکه های کامپیوتری و بسیاری از برنامه های کاربردی دیگر استفاده می شود.

امواج رادیویی برای اولین بار در سال ۱۸۶۷ توسط فیزیکدان ریاضی اسکاتلندی جیمز کلرک ماکسول کشف شد. امواج رادیویی، که در ابتدا “امواج هرتزی” نامیده می شد، برای اولین بار در ارتباطات توسط Guglielmo Marconi در اواسط دهه ۱۸۹۰ استفاده شد و اولین فرستنده و گیرنده رادیویی کاربردی در همان سال ساخته شد. اصطلاح مدرن “موج رادیویی” در سال ۱۹۱۲ جایگزین “موج هرتزی” شد.

وقتی صحبت از امواج و سرطان می شود، بسیاری از مردم به نوع خاصی از اشعه مانند اشعه ایکس یا تابش ساخته شده توسط راکتورهای هسته ای فکر می کنند. اما انواع دیگر تابش وجود دارد که به طور متفاوت عمل می کنند.

تابش در طیفی از پرتوهای بسیار پر انرژی تا پرتوهای کم انرژی وجود دارد که گاهی اوقات به عنوان طیف الکترومغناطیسی نامیده می شود. نمونه هایی از اشعه پر انرژی شامل اشعه های اشعه ایکس و اشعه گاما هستند. آنها و همچنین بعضی از اشعه های UV با انرژی بالاتر، به عنوان تابش یونیزه نامیده می شوند، به این معنی که آنها انرژی کافی برای حذف الکترون از (یونیزاسیون) یک اتم یا مولکول دارند. این می تواند DNA داخل سلول را آسیب برساند، که می تواند موجب سرطان شود.

اشعه رادیویی (RF)، که شامل امواج رادیویی و میکروفون است، در انتهای طیف امواج کم انرژی الکترومغناطیسی قرار دارد. این یک نوع تابش غیر یونیزه است. تابش غیر یونیزه انرژی کافی برای حرکت اتم ها در یک مولکول یا ایجاد لرزش را دارد، اما برای یونیزه کردن کافی نیست. تابش های RF دارای انرژی کمتری نسبت به برخی از انواع دیگر تابش غیر یونیزه مانند نور مرئی و مادون قرمز است اما دارای انرژی بالاتری نسبت به تابش بسیار کم فرکانس (ELF) است. اگر چه تابش های رادیویی موجب آسیب رساندن به DNA در سلول ها نمی شود، اما اشعه غیر یونیزه ممكن است اثرات بیولوژیکی داشته باشند كه در بعضی از شرایط موجب سرطان شود.

انسان ها در معرض امواج رادیویی غیر طبیعی و طبیعی قرار دارند.

منابع طبیعی عبارتند از:

• فضا و خورشید
• آسمان با تولید رعد و برق
• زمین با تولید بخش کوچکی از RF

منابع غیر طبیعی ساخت انسان شامل:

• سیگنال های رادیو و تلویزیون رادیویی
• سیگنال های ارسالی از تلفن های بی سیم، تلفن های همراه و برج های تلفن همراه، تلفن های ماهواره ای و رادیوهای دو طرفه
• رادار
• وای فای و بلوتوث
• ماکروویو
• جوش و قطعات PVC پی وی سی
• اسکنر موج میلیمتری

بعضی از افراد بخاطر مشاغل خود تحت تاثیر این امواج قرار دارند. به طور مثال افرادی که با دستگاه های جوش پی وی سی کار می کنند یا افرادی که برج های آنتن را پشتیبانی می کنند که سیگنال های ارتباطی را پخش می کند و افرادی که از تجهیزات رادار استفاده می کنند یا نگهداری می کنند.

اکثر مردم به علت وجود سیگنال های RF در محیط، در معرض سطوح بسیار پایین رادیواکتیو ساخته شده توسط انسان هستند. این امواج از پخش رادیو و تلویزیون، WiFi و بلوتوث، تلفن های همراه (و برج های تلفن همراه) و سایر منابع می آیند.

اکثر مطالعات آزمایشگاهی تاکنون این ایده را تأیید کرده اند که امواج RF به اندازه کافی انرژی ندارند تا به طور مستقیم به DNA آسیب برسانند. به همین دلیل روشن نیست که چگونه رادیوتراپی قادر به ایجاد سرطان است.

اثر اصلی امواج رادیویی در گرم کردن مواد است. همانند امواج مادون قرمز که توسط منابع گرمایی مانند بخاری یا آتش سوزی چوبی تابش می شود، میدان الکتریکی نیز با نوسان موج باعث می شود مولکول های قطبی به جلو و عقب ارتعاش یابند و درجه حرارت افزایش یابد. با این حال، بر خلاف امواج مادون قرمز، که عمدتا در سطح اشیا جذب می شوند و باعث گرم شدن سطح می شوند، امواج رادیویی قادر به نفوذ به سطح هستند و انرژی خود را درون مواد و بافت های بیولوژیکی ذخیره می کنند.

عمقی که امواج رادیویی نفوذ می کند با فرکانس آنها کاهش می یابد و همچنین این عمق به مقاومت و انعطاف پذیری مواد بستگی دارد. از آنجاییکه اثر حرارت در اصل با سایر منابع گرما متفاوت نیست، بیشتر تحقیقات در زمینه احتمال خطرات بهداشتی در معرض امواج رادیویی بر اثرات غیر گرما متمرکز شده است. تابش الکترومغناطیسی توسط آژانس بین المللی تحقیقات سرطان (IARC) به عنوان “احتمالا سرطانزا برای انسان” طبقه بندی شده است.